Een schip kwam aan, piraten die verschenen op het strand Een krab met scherpe scharen die toen juist een slaapje deed Schrok wakker; met een schep werd er gegraven in het zand Waar is die schat nou? schreeuwde een piraat, schor en bezweet Hij schudde moe zijn hoofd want waar de schat was, geen idee De zon scheen op de schelpen en het schuim kwam uit de zee Wel vond hij daar een schoteltje, waarschijnlijk niet zo oud Wat schillen en wat scherven en een scheermes en een schoen Maar nee, geen schat met schitterende sieraden van goud Hoe schuin hij alles ook bekeek, er was niks aan te doen Hij schudde moe zijn hoofd want waar de schat was, geen idee De zon scheen op de schelpen en het schuim kwam uit de zee Ze zochten met z'n allen maar wat schaduw in een hoek Om voor de zon te schuilen, maar dat was misschien wat laat Hun schouders rood verbrand en honderd scheuren in hun broek Waar zij zich niet voor schaamden, want dat hoort bij een piraat De schatkaart die bleef achter en het schip nam hen weer mee De zon scheen op de schelpen en het schuim kwam uit de zee Wat zij niet wisten schijnbaar - en dat viel de krab wel op Ze hielden al die tijd die hele schatkaart op z'n kop! De krab las de beschrijving en vond zo de schat ermee De zon scheen op de schelpen en het schuim kwam uit de zee