Een ‘onomatopee’ is een woord dat fonetisch het geluid dat het beschrijft nabootst of suggereert. Wat? Nou, het is eigenlijk heel makkelijk. Want als jij een keer niet op het woord ‘auto’ kan komen, dan zeg je gewoon “dat ding daar, die toet-toet”. En dat ‘toet-toet’ is dan een onomatopee, omdat een auto toet-toet doet. Het woord ‘onomatopee’ komt uit het Grieks, van de woorden ‘poieo’ en ‘onoma’, oftewel: ik maak een naam. Die ‘gemaakte namen’ kom je bijvoorbeeld tegen in woorden als ‘aargh’ en ‘hatsjie’. Uit de strips ken je natuurlijk ‘boem’, ‘klabam’ en ‘plons’. De hele dag door kom je om in onomatopeeën, tot je erbij in slaap valt: ‘zzzzzz’. Vooral in het dierenrijk stikt het van de klanknabootsingen zoals ‘blaffen’, ‘piepen’ en ‘miauwen’. En sommige vogeltjes zijn zo blij met zichzelf dat ze voortdurend hun eigen naam roepen, zoals de koekoek, de oehoe en de tjiftjaf. En natuurlijk het taalkundigste vogeltje van allemaal: de onomatopee. ‘Onomatopee!’ O nee, die bestaat niet. (kuch)