Uranus is vanaf de zon gezien de zevende planeet in ons zonnestelsel. Hij staat heel ver weg. Alleen met behulp van een hele sterke telescoop kunnen we deze planeet vanaf de aarde goed zien. Hij is in het jaar 1781 de eerste planeet die ontdekt wordt met behulp van een telescoop. Door een telescoop zie je Uranus als een blauwe schijf in de ruimte. We weten dat dat komt door de stoffen waar Uranus voor een groot deel uit bestaat. Vooral methaan zorgt voor de blauwe gloedvan de planeet. Verder bestaat Uranus uit ijs, rotsen en ammoniak. Dit weten we trouwens niet helemaal zeker, want er is nooit een ruimtevaartuig op Uranus geland om de planeet grondig te kunnen onderzoeken. Wetenschappers hebben hun informatie vooral gehaald uit het goed bestuderen van de planeet vanaf de aarde. Ook is er een keer een ruimtevoertuig langs geraasd, de Voyager 2, die informatie naar de aarde heeft gestuurd. De gedetailleerde foto’s die de Voyager 2 van Uranus heeft gemaakt laten zien dat de planeet ringen heeft, net als Saturnus. Deze ringen bestaan uit stof, dat misschien wel komt van een maan van Uranus, waar ooit een meteoriet op is ingeslagen. Inmiddels zijn rond Uranus 27 manen ontdekt. Grote en kleine manen die allemaal in een baan rond de planeet zweven. Uranus zelf draait ook, om zijn eigen as, net als de aarde. Bijzonder is dat Uranus op zijn kant rondjes draait. Als een omgevallen tol. Hierdoor kan het op de polen eerst heel koud zijn en dan weer heel warm worden. De zomer en de winter