Hallo, ik ben Mitchell. Mitchell is doof, dat betekent dat hij niet zo goed kan horen. Mitchell, Flip die begrijpt het niet, kun je helpen? Ja. Ja? Mitchell laat mij zien hoe hij alle letters met zijn handen kan doen. Dat is handig! A, B, C, D, E, F. G, H, I, J, K. Nu gaat Mitchell oefenen om goed te leren praten. Praten is heel moeilijk als je doof bent, want dan kun je niet horen of je het goed doet. Staf. Ja! Welke wil je? Ik wil zelf kiezen. Wil je zelf kiezen? Nou kies maar, wat wil je? Een hart. Een hart. Hé Mitchell, kan Flip dat ook? Kan Flip ook die…? Ja!Ja? Ja, dat kan ik wel hoor! Ja. Staf. Staf. Goed kan ik het hè? Die, welke is dat? Op dit kaartje kan Mitchell zien hoe hij zijn mond moet doen om het woordje “ster” te zeggen. Kun je ‘m vinden? Star. Hé. Sterrr. Ik hoor “sterrr”. Ster. Ja! Ja, heel knap! Ik zag zo “sterrr”, toen ging ie zo open. Sterrr. Let op hè. Mitchell voelt het woordje op zijn hand als de juf het voorzegt. Dan trilt het een beetje en dan kan Mitchell het voelen, wat goed hè! Gaan we nu trommelen? Sommige dove kinderen kunnen toch een beetje horen. En andere kinderen horen helemaal niks. We gaan oefenen om heel goed te luisteren. De juf slaat iets voor en dan moeten de kinderen het nadoen. Hé, ik voel de trommel trillen als ze erop slaan! Dus als je het niet kan horen, dan kan je het voelen. Doe je ogen eens dicht, kijken of je kunt horen. Poem, poem, poem poem poem. Ik weet het! Wie weet het? Weet jij het? Heb jij het gehoord? Poem, poem, poem