Hé Joke, jij hebt wel één van de meest bijzondere instrumenten uitgekozen in het korst hè of in ieder geval één van de mooiste? Ja. Wat het zo bijzonder maakt is natuurlijk de klank. Het is een prachtige klank. Je kan er een beetje bij wegdromen. Nou, een beetje…? Hè, heerlijk! Zo, heerlijk! Maar je kan natuurlijk ook hele pittige dingen spelen. Hè, er is van alles op mogelijk. Vrolijk. Ja. Geweldig, en in het orkest hè, want iedereen is met meerdere mensen, je hebt een heleboel violen, cello’s, je hebt een heleboel koper- en houtblazers. Ik zit alleen. Jij zit in je eentje? Helemaal alleen ja. Maar waarom zit jij alleen? Goh, wat een vraag! Is dat een moeilijke vraag? Dat is wel een moeilijke vraag. Ja, is het niet zo, dat de harp gewoon zo’n eigen geluid heeft dat het meteen alle andere in-strumenten overstemt? Zeker. Een harp geeft een soort klankkleur het aan het geheel. Je hoort niet altijd de harp als iedereen zit te spelen en ik doe ook wat, dan hoor je niet echt de harp, maar het geeft wel meer kleur en als ik niet speel, denk je: “oh, er mist iets!”. Ja? Ja. Hoe stem je zo’n ding nou? Snaar voor snaar. Ik heb hier een stemsleutel en hier zitten allemaal knoppen. Dat is aan de andere kant. Die past erop en ik kan draaien. Ik kan ‘m ontstemmen. Elke ochtend begin ik dus hier met de harp te stemmen. Al die snaren moet ik doen, het zijn 47 snaren. En die moet ik allemaal stemmen. En tussendoor vaak ook nog, want als het koud is of vochtig weer is, of heel warm, of tocht,