Ik ben Justin en Flip komt bij mij logeren. Ja, ik mag bij Justin logeren. Zullen we Flip zijn naam erop zetten? Ja? Dat zal mama doen, want Flip kan zelf de stift nog niet vasthouden hè. Justin heeft zijn arm gebroken toen hij aan het spelen was. Hij struikelde en pats boem!, toen was het gebeurd. Zielig hè voor Justin? Zullen we nog een kusje erbij doen van Flip? Ja. Ja? Zo. Zo, nu staat zijn naam erop. Flip. Flip. Ja, kijk: F l i p. Flip, ja, dat is mijn naam! Flip de Beer. Flip. Justin is een mooie tekening aan het maken. Hij heeft jeuk aan zijn arm onder het gips. Zullen we even krabben dan? Ja. Zo. Huh? Wat doet zijn moeder nou? Is het hier? Ja. Oh, ik zie het al. Justin kan niet krabben, hij kan er niet bij. Wordt de jeuk al minder? Ja. En daardoor moet mama helpen met een stokje. Dat is niet fijn hè dat het jeukt? Is het nu over? Wat een slimme mama! Ja. Okay, nou, dan kan je weer verder gaan met tekenen. Ja. Tekenen? Nee hoor, we gaan buitenspelen! Lekker glijden! !, … Joepla! En nu lekker schommelen. Ik heb het wel een beetje koud. Met zijn gebroken hand kan Justin toch nog heel veel spelen. Kijk maar: glijden, schommelen en wippen! Ik ben een beetje misselijk geworden. Zullen we jouw arm in de mitella doen? Ja. Want jouw arm is nu wel een klein beetje moe geworden hè. Ja, van al dat spelen is Justin’s arm moe geworden. Even je hoofd erin. Goed zo. Keurig. Flip ook in de mitella? Flip ook in de mitella doen? Ja! Ja. Ook de linkerarm net als jij? Ja. Ja! Een hel