Ik ben hier in Utrecht bij het expertisecentrum voor plastinatie. Oh, moet je zien, zeg! Woow! Kijk nou! Dit is gewoon een echte paardenkop, maar dan een dood paard natuurlijk. Dit, hoeven. Ja, dit is ook een paard, denk ik. Oeh, dit is een zebra. Nee grapje, dit is een giraffe natuurlijk. Oioioi, dit is een helemaal geprepareerde pony. Kijk nou, wauw. Zelfs zijn wimpers. Arend. Hoi. Wauw, al die dieren. Mooi, he? Heel indrukwekkend. Dit zijn allemaal levende dieren geweest? Ja. Wat is het verhaal? Hoe komen jullie aan die pony's? Elk dier gaat ook een keer dood. Ja. Het schijnt. Dode dieren worden soms gedoneerd. Dus een ponyeigenaar denkt: Mijn pony gaat dood en die doneer ik aan de faculteit diergeneeskunde. Ja. Waarom plastineren jullie? Omdat een dier, als je niet gaat plastineren, gaat verrotten. Ja. En je wilt er goed naar kunnen kijken. Ja. En je wilt het lang bewaren. Ja. O, my! Dit is ooit iemands kat geweest. Ja. Dit is de kat... en dit is de binnenkant van de kat. Wat heb je in je hand? Dit is een zacht plastinaat. Een zacht plastinaat. Wat is het, denk je? Dit zijn longen. Goed, zeg. Van welk dier? Eh... ik zou zeggen... een schaap. Het is van een grote hond. Van een grote hond? Ja. De tong van een grote hond. Hoezo zacht plastinaat? Voel maar. Oh! Dit is bizar. Een soort schuimrubber. Ja. Of een soort isolatiemateriaal. Ja, klopt. Het zijn nog altijd longen. Wat zit hier? Dit is een hart. Heel goed. Jij bent trots op mij, he? Jazeker. Als ik jouw student was, kr