Deze boom is een jeneverbes, en er woont een merel in. Hoeveel eieren tel je? Eén, twee, drie, vier. Vier eieren. Hun moeder moet in de buurt zijn. We horen haar roepen. Al in april legt het vrouwtje haar eieren. En nog eerder in het jaar kunnen we het mannetje horen zingen, heel helder, als een fluit. Het mannetje zingt. en het vrouwtje luistert. De lente is in volle gang. Dat zie je als je goed naar de berkenbomen kijkt. De blaadjes zijn groen, en het merelgezinnetje heeft een hoop hongerig kroost. Wormen eten is voor een jong vogeltje in het begin een hele klus. Maar als ze eenmaal de smaak te pakken hebben, kunnen ze wel blijven eten...Zelfs dikke regenwormen. Kijk, het zwarte mannetje met zijn gele snavel is op het nest achtergebleven. De jonkies zijn nog blind, ze kunnen niet zien hoe papa het nest schoon houdt door hun poep op te ruimen. Als de omgeving schoon is, kunnen vijanden het nest niet vinden. De kleine jonkies zitten goed verstopt in de jeneverbes. Die beschermt het nest ook tegen de hete zon. En natuurlijk ook tegen de regen. Het is leuk om het merelgezin zo bezig te zien. Ze zorgen allemaal voor elkaar, zodat niemand honger hoeft te lijden. Als de moeder lang op het nest moet blijven, brengt de vader ook voor haar eten mee. De jonkies hebben enorm veel eten nodig om te groeien. Een van de ouders moet steeds op zoek naar wormen, terwijl de ander met zijn lijf de jongen warm houdt. Wist je dat vogels ook slapen? Dit vrouwtje slaapt. Zo verzamelt ze energie vo