Wat moet dat? Weet je wel wie ik ben? Ja, je bent Caesar, de Romeinse veldheer. U heeft ons in de pan gehakt. Ja, dat klopt ja. En als jij je kop niet houdt, dan hak ik je weer in de pan. Begrepen? Ik zit daar te schrijven, ja. Schrijven, wat is dat? Weet je dat niet? Met de ganzenveer en inkt. Stelletje barbaren. Nooit van gehoord. Ik ook niet. Wat is dat? Ik maak notities over jullie. Nou, dat is leuk. Over dat jullie volkomen achterlijk zijn, primitief en analfabeet. Nou zeg, dat is ook niet aardig nee, maar het is wel zo. Stelletje beesten, holbewoners. Hé, geen kwaad woord over mijn hol! Jullie zijn oermensen, Jullie komen uit de prehistorie. Ja? Maar nu niet meer. Huh? Nou, zodra je wordt beschreven, dan zit je niet meer in de prehistorie, maar gewoon in de geschiedenis. Ja, ja, heel schrander. Jazeker wel. Want als er iets over jou geschreven wordt op een kleitabletje of op een papyrus rolletje, of op zo'n uh post-it plakkertje, dan zit je niet meer in de prehistorie, maar ben je uit de oertijd. Dus onze prehistorie is nu voorbij. Ja. Dankzij mij omdat ik jullie in mijn boek heb beschreven. Fijn he? Dank je wel Cesar. Ja, ik ga weer even lekker schrijven. Hee Cesar wat schrijf je zoal? Ik schrijf een boek met een heleboel letters en de titel van dat boek is De Bello Gallico. En dat wordt een enorme hit. Goh, en dat gaat eigenlijk over zegmaar... Ja, een geniale veldheer die allerlei primitieve volkeren in in de pan hakt. Het gaat een beetje over mezelf. Goh wat stoer.